Auteursfeest

geplaatst in: Blog | 0

Afgelopen weekeinde nog vertelde ik tijdens een introductie in de vertelkunst over Alice in Wonderland. Nu voel ik me in haar schoenen staan als een ober vraagt of ik kom voor het auteursfeest.
‘Ja,’ zeg ik.
‘Mooi,’ knipoogt hij, dan hoef ik je niet weg te jagen.’ Poesiat & Kater in Amsterdam Oost is helemaal gereserveerd voor Ambo Anthos. Daar gaat mijn idee van een etentje. Een tafel met wat auteurs en medewerkers van Ambo Anthos.

‘Wie ben jij?’ Vraagt een man die al twintig jaar zetter en vormgever is voor alle toonaangevende uitgeverijen van Amsterdam en op het punt staat zijn levenswerk aan zijn dochter over te dragen.
‘Een debutant die nog moet debuteren.”
‘ Dat is leuk,’ zegt hij,’ op al die auteursfeestjes die ik moet bezoeken, zie ik niet veel auteurs.’
Hier blijkt dat toch mee te vallen. Herman Koch, Esther Verhoef, Simone van der Vlugt, Josha Zwaan, alle bekende gezichten zijn er. Van al die gezichten ken ik alleen Josha Zwaan persoonlijk. Om maar bij de metafoor te blijven: zij was ‘het konijn’ dat ik volgde, down the rabbithole, naar dit Letterland.

Vorig jaar herfst kreeg ik bericht van Ambo Anthos. Mijn manuscript was om verschillende redenen met veel interesse gelezen maar was nog niet goed genoeg. Of ik een en ander wilde aanpassen en mijn manuscript dan wilde terugsturen. Ik trok de stoute schoenen aan en mailde Josha. Als ervaren auteur en docent op de schrijversvakschool wist ze heel precies aan te geven wat er aan mijn manuscript beter kon.

Josha leidde me dit Letter-Wonderland binnen. Weer binnen, moet ik zeggen. Letterland is me wel vertrouwd. Letterland is alleen heel groot. Vroeger dwaalde ik rond in het sprookjesbos, samen met mijn vader en opa die prachtig konden vertellen. Ik keerde er dagelijks naar terug om dagboeken te schrijven. Later leerde ik de ambacht van het schrijven van Elle Eggels, een bekende auteur en schrijfdocent, die in mij geloofde. Zij voedde me met moed om echt een boek te gaan schrijven.

De realiteit van Letterland is als in zoveel verhalen; vol beren op de weg, beproevingen en afwijzingen. Steeds weer kiezen voor die innerlijke stem die zegt:’Blijf bij mij. Ik weet de weg.’

Het cafe loopt vol met marketingmensen, vormgevers, weduwen van bekende schrijvers, redacteurs, uitgevers. Wat horen er veel mensen bij zo’n uitgeverij. Hoewel ik altijd gedacht heb dat ik niet goed ben in feestjes waar ik bijna niemand ken, waar ik ‘niets aan die hand gesprekken’ moet houden of- erger nog- moet netwerken, voel ik dit allemaal niet hier, in Letterland. En dit is waarom:

Volgen Marita Coppes:

storyteller

Ik ben een verhalenverteller die schildert en middels verhalen mensen kan verbinden.