Acht vrouwen op een rij.

Zeven vrouwen achter mij.

Achter mij mijn moeder en achter haar de hare.

Achter elke dochter een moeder tot de oermoeder toe,

de moeder aller moeders. Ze zeggen tegen mij; Ga verder…… ga verder dan wij……

Jij staat vooraan, Jij bepaalt…………,

Stop niet waar wij niet verder durfden gaan.

Ga……………! Ga………..! Ga…………!

Ik schilderde deze afbeelding omdat ik heb gemerkt dat ik mijn ouders, met alles wat ze aan mij hebben doorgegeven, beter kon begrijpen door hen te zien als kinderen van hun ouders. En hun ouders weer als kinderen van hun ouders. We herhalen dezelfde pijn, totdat we ons ervan bewust worden dat we het herhalen.