Mijn verhaal is begonnen in Colombia, waar ik tot mijn zesde levensjaar woonde. Ik ben opgevoed door kundige verhalenvertellers die me voedden met familieverhalen en zelfbedachte epossen maar evengoed ben ik gevormd door alle niet vertelde verhalen die van invloed waren op mijn familie.

Na mijn afstuderen keerde ik voor het eerst weer terug naar Zuid Amerika en maakte van dichtbij mee wat de oliewinningen in het Amazonegebied van Ecuador aanrichtte. Dit inspireerde me tot het schrijven van mijn roman ‘De laatste verhalenweefster.’

De kracht van verhalen gaat als een rode draad door mijn leven. Ik ben weldoorvoed met verhalen; beleefde vele lees-en schrijf-en vertel-vlieguren. De rode draad in al mijn ontmoetingen is mijn fascinatie voor de verhalen die we onszelf vertellen. En de vraag; dienen die verhalen ons? Willen we die verhalen blijven vertellen?

Ik geloof dat iedereen een verhalenverteller is. Of je de schrijver bent van je eigen verhaal is vers twee.