De activist in mij hoefde niet lang na te denken toen Svenja de Groot belde van FNV. Of ik voor woensdag vier verhalen kon schrijven en ze kon voordragen op de stakingsdag met CNV in Zwolle. Vier doorkijkjes in het leven van rijksambtenaren: een douanier, een inspecteur, een medewerker van de Belastingdienst en iemand van Dienst Toeslagen Woensdag stond ik op een symbolische zeepkist. Ik mocht ze daar, tussen de stakers, hardop laten klinken. En wat mij raakte: in alle vier klonk dezelfde ondertoon. Deze mensen kozen ooit bewust voor het publieke belang. Zij waken over onze veiligheid, sociale zekerheid, over het herstellen van vertrouwen na de toeslagaffaire.

En toch worstelen ze.

Met de boodschap dat hun werk van onschatbare waarde is —
maar hun beloning op de nullijn blijft staan. Op die zeepkist ging het niet alleen over loon. Het ging over erkenning. Over respect. Over wat het betekent om in deze tijd rijksambtenaar te zijn. Verhalen doen iets wat cijfers niet kunnen: ze maken zichtbaar wat er op het spel staat. Niet alleen voor de mensen die woensdag staakten, maar voor ons allemaal. Want wie wil dat de publieke dienst sterk blijft, zal ook moeten investeren in de mensen die haar dragen.

Soms begint verandering gewoon met iemand die op een zeepkist gaat staan en een verhaal vertelt.