Bomentijd (Column voor Contact)

geplaatst in: Blog | 0

Vlak bij de sluis tussen Warnsveld en Eefde staat een groep bomen waar ik steeds weer naar terugkeer. Het is een gewoonte geworden om naar het bos te gaan als ik behoefte heb om op te laden.

Als puber ging ik naar een bomengroep tussen Renkum en Wageningen in en luisterde naar muziek terwijl ik tegen een grote eik aanzat. De eik stond op een heuvel en er stonden kleinere bomen omheen waardoor je uit kon kijken op landbouwgrond. Er hing een touw in die boom en de bedoeling ervan was versleten geraakt door de jaren. Omdat die boom daar al zo lang stond uit te kijken op het landschap stelde ik me voor wat hij allemaal had gezien; hoe het landschap was veranderd, hoeveel stelletjes er heimelijk hadden gevreeën en misschien wel levens waren beëindigd aan die takken. Door me dat voor te stellen kon ik mijn eigen leven in perspectief plaatsen en ging ik verfrist weer naar huis.

De bomen bij de sluis doen me denken aan die plek. Ook zij zijn al behoorlijk op leeftijd en staan op een heuvel uit te kijken over een landschap en daar hervond ik hetzelfde genoegen om de bomentijd te ervaren. Dat er ook andere ervaringen worden opgedaan bij die bomen ontdekte ik toen ik tijdens een van mijn bezoeken zag dat er tegen één van die bomen een fikkie was gestookt. De bast was zwartgeblakerd en de huid van de boom was eraf gebrand.

Het is inmiddels al jaren geleden maar ik herinner me nog dat de schok daarvan niet overeen kwam met de ontdekking van onze zwartgeblakerde voordeur in diezelfde periode. We woonden in het centrum van Zutphen, vlak bij een aantal cafés en in de nacht was er tegen onze voordeur een vuurtje gestookt. Ook dat was onbegrijpelijk maar aan onze voordeur van toen zie je niets meer. Het litteken op de boom is nog wel zichtbaar.

Laatst was ik er weer met een wat verdrietig gemoed. Terwijl ik tegen de bast aan stond en naar boven keek, realiseerde ik me dat de plek waaruit hij groeit en bloeit niet is aangetast.

Volgen Marita Coppes:

storyteller

Marita Coppes, schrijver van De laatste verhalenweefster, verschenen bij Ambo Anthos, loopbaancoach, trainer.